angelanaarsantiago.reismee.nl

Dag 2 Tienen - Romeree

In Tienen had men speciaal voor mij een kermis georganiseerd, dat is pas een ontvangst. Ik heb even overwogen om een rondje op de pony mee te draaien, maar uiteindelijk ben ik in een restaurantje beland en heb heerlijk gegeten en gedronken. Het aangename gezelschap hielp natuurlijk ook. Een Antwerpse studente uit Luik schoof ook gezellig aan.

Na een zeer overvloedig ontbijt met ook weer gezellige praat ben ik aan de fietstocht voor vandaag begonnen. Net als gisteren nog een graadje vorst, grijs maar wel de hele dag droog. De wind was iets sterker vandaag en de hele dag op de neus. Tienen uit ging goed, een laatste pittig klimmetje en bovenaan een heel leuk bordje: mutsenberg. Ze hebben wel humor hier. Tot aan Namen overwegend een ijzeren lijn, dat betekent in dit geval 30 km valt plat omhoog. Naar mijn idee ook een beetje karig in de beschutting, toch veel venijnige wind erbij. De laatste 9 km voor Namen is heerlijk naar beneden zoeven, zo is het fietsen echt bedoeld.

In Namen eerst een stukje pal langs de Sambre, heerlijk over de kinderkopjes en als beloning een goed gevuld bord pasta. Dat is pas genieten. Daarna de kinderkopjes langs de Maas gevonden en deze weg blijven volgen tot Dinant. Soms asfalt, soms kinderkopjes, soms onverhard en soms helemaal niks. Een berg blubber en een uitdaging om de fiets toch nog vooruit te duwen. Maar het is uiteraard allemaal gelukt en redelijk moe Dinant bereikt.

Eerst maar eens boodschappen doen, vanavond is er verder niks te eten in de buurt. Wat denk je, vind ik mijn lievelingseten: kip, rijst en kerrie. Meteen aangeschaft en even gepauzeerd meteen welverdiende cola. Daarna nog ruim 20 kilometer de Maas volgen en na Hermeton sur Meuse weer een ijzeren weg opgepikt. De eerste 8 kilometer nog vals plat en daarna heerlijk zoeven naar mijn eindbestemming voor vandaag, de wereldplaats Romeree.


Dag 1 Eindhoven - Tienen

Al vroeg ben ik uit de veren en klaar voor vertrek. Het is nog een beetje donker, maar het begint al wat licht te worden. Met nog een graadje vorst zetten mijn fietske en ik koers richting het zuiden. Het eerste stukje knooppuntenroute rij ik iets anders. In plaats van modderige bospaadjes kies ik tot onder Valkenswaard voor het vertrouwde fietspad langs de grote weg.

Het is prachtig in de natuur, alles is nog gehuld in een dun laagje rijp. De zon komt boven de bomen uit en een zonnebril is geen overbodige luxe. Een eindje verder waag ik me op de eerste “ijzeren weg” van deze route. Vroeger was het een spoorbaan, maar tegenwoordig een heerlijk fietspad. In Neerpelt nog even langs het “echte” station en daarna recht naar het zuiden. Onder Hechtel draait de route naar links en kom ik door een mooi recreatie gebied. Het militaire terrein dat volgt is open en er zijn geen schietoefeningen. Wel ruim voldoende fietsers en wandelaars. Toch vreemd dat ik op een gegeven moment wel allemaal schoten hoor?

Een eindje verder kom ik door Beringen-Mijn. Een echte Turkse enclave waar ik me uiteraard tegoed heb gedaan aan een heerlijke donner. Dat fietst goed zeg. Na een klein stukje door de bewoonde wereld, vervolgt de route weer door een stuk prachtige natuur. Zo ongemerkt sta je pal voor de oude stad Diest. Snel een paar foto's en weer doortjoeken op een nieuwe ijzeren route, helemaal naar Tienen.

Bij aankomst wordt ik al opgewacht. Ik heb een prachtige kamer midden in het centrum en kan lekker bijtanken voor morgen.


Onbegrensd fietsen naar Parijs - van lichtstad naar lichtstad



Binnenkort is het zo ver, ik maak de afgebroken fietstocht naar Parijs uit 2014 goed. Een nieuw routeboekje ligt gelezen op tafel, de overnachtingen zijn geboekt en ook de treinkaartjes voor de terugreis zijn in huis. Een beetje nieuw en een beetje vertrouwd. 

Er is nog een parallel met 2014. Na mijn thuiskomst beginnen mijn wandeltrainingen, ook de 4daagse van Nijmegen staat dit jaar weer op het programma. Vandaar de keuze voor het nog wat koude jaargetijde. 

Afgelopen weekend heeft de fietsenmaker in Schimmert mijn fietske nog even nagekeken en vertroeteld, hij is weer tip-top in orde. Zelf gebruik ik al maanden extra vitamines zodat ook mijn lichaam in goede conditie is. Ik heb er alvast heeeeel veeeel zin in.



Dag 19 Berlijn

Gisteren eerst een stukje gewandeld Unter den Linden. Het zal ongetwijfeld aan mij liggen, maar ik zie iemand met een protestbord twee agenten provoceren. Natuurlijk mocht ik een foto maken en daarna duurde het een behoorlijke tijd voordat ik weer verder kon. Deze protestor maakte zicht druk om het feit dat bestuurders gemeenschapsgeld over de balk smijten. Hij is met pensioen en heeft voldoende tijd om zijn punt naar voren te brengen en met succes, binnenkort heeft hij een afspraak bij de betreffende minister.

Uiteraard de nodige kerkjes bezocht (Mariakerk en de Dom) om kaarsjes aan te steken. Vooral de Dom vond ik echt indrukwekkend. Net toen ik even was gaan zitten begon de organist zich uit te leven. Daarna in het hotel nog wat gedronken waar ik aan de praat raakte met een Berlijnse dame. Ze was hier geboren en woonde al weer 50 jaar ergens anders. Ze gaf me nog een aantal nuttige tips waar ik dankbaar gebruik van maak.

Vandaag stond uiteraard als eerste een bezoekje aan het Neues Museum op de planning. Het was even aanschuiven voor een toegangskaartje, maar daarna ging alles vlotjes. Een prachtige collectie in een mooi monumentaal pand (je verwacht het niet met de naam neues museum). Gelukkig hebben ze tegenwoordig digitale camera’s waar geen rolletjes hoeven te worden vervangen, ik heb me rot geknipt. Alleen Nefertete mag niet gefotografeerd worden. Uiteindelijk mocht het wel, maar dan vanaf de volgende zaal. Mooie foto’s levert dat helaas niet op.

De tweede helft bestond uit een bezoekje aan de Gedachtniskirche en een rondje over de Kurfustendamm. Een hele indrukwekkende kerk, vanbinnen nog veel mooier dan gedacht. Een gids gaf net uitleg over de geschiedenis van de kerk, altijd interessant. Een rondje winkelstraat zat er zo op, winkelen is niet echt mijn ding. Wel even nog wat gedronken op het plein, er was net een gezellige markt met live muziek.

Morgen wordt een reisdag. Niet per fiets, maar per trein. Ik heb een kaartje en na 4 keer overstappen hoop ik Eindhoven weer te bereiken.

Dag 18 Trampe – Berlijn

Die ruïne van gisteravond was wel heel erg afgetakeld, ik heb welgesteld 1 steen kunnen vinden. Toch een lekkere wandeling er aan overgehouden en heerlijk uitgerust aan de laatste fietsdag van deze trip kunnen beginnen.

Vanaf 6 uur was er al ontbijt, maar dit heb ik voor mezelf iets later gepland. Het gevolg was dat ik voor zevenen al op mijn fietske zat om de laatste kilometers naar Berlijn af te leggen. Het zou vanmorgen regenen, maar het geluk was me vandaag goed gezind. Het front was al iets eerder overgetrokken en ik kon droog en zonnig vertrekken. Ik had een alternatieve route gekozen, een stukje teruggefietst en daar de Berlin-Usedom-Radweg opgepakt. Heerlijk over rustige landweggetjes en door kleine dorpjes. Daarnaast kwam ik nu ook door Bernau, een prachtige plaats met redelijk wat oude zut. Echt een aanrader dus.

De route in Berlijn zelf was een stuk door het voormalig Oost-Duitse gedeelte. Het is daar nog steeds grauw en grijs. Alhoewel men met een paar potten verf wat geprobeerd heeft het geheel wat op te vrolijken. Wat me verder opviel is dat er heel veel fietsers in Berlijn zijn. Veel meer dan de fietspaden op berekend zijn, het lijkt bijna wel Amsterdam.

Eerst langs het station om een kaartje voor de terugreis te bemachtigen en vervolgens het hotel opgezocht. Ik zit lekker centraal, vlakbij het station en zag zelfs een paardenkoetsje voorbij rijden. Een prima uitvalsbasis om de stad verder te verkennen.

Dag 17 Ropersdorf – Trampe

Het voordeel van een kamer in een vakantiegebied te hebben is veel aanspraak van mensen die de tijd hebben. Gisteravond gezellig gegeten met een ouder stel dat inderdaad op vakantie was. Zij waren ook die dag aangekomen en hadden voor vandaag een fietstochtje gepland. Kijk, dat schept meteen een band.

De dag begon al zonnig, maar met een flinke tegenwind. Eerst de route maar weer opgezocht en vervolgens lekker langs 2 meertjes koers naar het zuiden gezet. Het eerste meertje heet Unter-Uckersee en het tweede (zuidelijker gelegen) heet Ober-Uckersee. Nou had ik me er al over verbaasd op de routekaart, maar al fietsend begrijp ik hem helemaal. Het is goed klimmen richting het tweede watertje. 

Dat klimmen heeft wel de toon voor de rest van de dag gezet. Heel veel op-en-neer, ik dacht even dat ik in zuid Limburg zat. Doordat klimmen met een flinke wind op de neus best wel wat kracht kost, was ik iets eerder op zoek naar een plek om de brandstofvoorraad weer op peil te brengen. De route komt in de buurt van hanzestad Angermunde, maar er niet doorheen. Dat heb ik even rechtgezet en mijn Mio-tje de opdracht gegeven me naar Angermunde te brengen. Uiteraard stond ik meteen te buurten bij het stoppen en het opnieuw inprogrammeren van mijn Mio. Goede tip: niet doen. Ik had bijna de hele route naar Angermunde gefietst, maar ik kon in geen velden of wegen een stad bekennen. Zo klein zou het toch niet kunnen zijn. Een goede blik op mijn Mio wees uit dat ik flink de verkeerde kant was uit gefietst en nog een heel stuk te gaan had. 

Uiteindelijk heb ik natuurlijk de hanzestad bereikt en heb lekker gegeten bij een bakkertje. Toch maar even naar de route en alternatieven gekeken. Als ik de route zou volgen, had ik nog ruim 60 km voor de boeg, wind op de neus en een hoop klimwerk. Rechtstreeks naar het eindpunt van vandaag scheelde toch 25 km, wind in de zij en veel klimwerk. Die som was snel gemaakt. 

Het laatste deel was minder mooi dan de oorspronkelijk route, iets meer langs grotere wegen. Maar goed fietsbaar en heerlijk veel asfalt. Af en toe een klein stukje zandweg, maar niks vergeleken bij het alternatief. Nu kan ik genieten van een heerlijk hotel. Volgens internet zit hier vlak achter een echte kasteelruïne, ik ga daar straks uiteraard een kijkje nemen.

Dag 16 Anklam – Ropersdorf

In Ankam zijn nog een paar oude dingen te zien: 2 kerken, een stuk stadsmuur en een stadspoort. De rest van de stad is redelijk nieuw. Mijn hotel (Am Stadtwall) bevond zich bij het oude centrum en was zeer goed berekend op fietsers. 

Vandaag weer veel kilometers en de nodige klimmetjes, dus lekker vroeg op pad. Zo vroeg zelfs dat ik nog even mijn jasje had aangetrokken. De zon deed zijn best al en de wind was een heel eind gaan liggen. Zo is het niet erg de wind de hele dag op de neus te hebben. Eerst door een langbouwgebied, vervolgens langs een moeras (mij krijgen ze niet, ik heb me van top tot teen ingesmeerd met antimuggenspul) om daarna ruim 10 kilometer door het bos te gaan. Volgens mijn routeboekje was de weg in het bos matig tot slecht, maar dat viel gelukkig reuze mee. 

Daarna even de bewoonde wereld in om vervolgens weer een bos op te zoeken waar ook een paar leuke klimmetjes in zaten. Ik heb bijna 100 meter hoogte gehaald. In het plaatsje Strasburg heb ik mijn brandstof bijgevuld en wat olie gescoord voor mijn fietske. Mijn van huis meegenomen busje was leeg en door al het zand en modder piepte en kraakte mijn fietske zodat de vogels al van verre het luchtruim kozen. Het was een zeer uitgebreide supermarkt, maar geen fietsolie. Op aanraden van andere fietsers heb ik gekozen voor een klein flesje walnotenolie. Ook lekker op de sla! Daarna kon ik geruisloos verder fietsen.

Na Strasburg (je verwacht een hele stad met zo’n naam, maar het is eigenlijk een plaatsje van niks) glooide de route verder naar het zuiden door een landbouwgebied. De oude stad Prenzlau wordt net wel net niet aangetikt door de route. Helaas had men daar geen bedje voor me, maar wel in het altijd rustige Ropersdorf. Vandaar dat ik een klein stukje verder naar het zuiden getrokken ben en nu halverwege Unter-Uckersee zit.Volgens mij telt dit dorpje ongeveer 100 vaste bewoners en in de vakantieperiode een veelvoud hiervan. Ik hoef me dus niet te vervelen.

Dag 15 Zinnowitz – Anklam

Gisteravond heb ik geflaneerd op een echte strandboulevard. Tussen alle badgasten en entertainment voor kinderen zoals Frosti, midgetgolf en een minikartbaan. Toch hou ik meer van fietsen. Vandaar dat ik lekker bijtijds ben opgestaan om een aan mooie en zware etappe te beginnen.

Het weer is goed, een graadje of 21, 22. Zonnig met wat wolkjes en wel veel wind. Dit wind waait al een aantal dagen en tot nu toe had ik hem redelijk in de rug. Helaas houdt mijn route vandaag op verder naar het oosten te gaan en draait 180 graden naar het westen. Dat betekent windkracht 5 pal op de neus. 

Eerst een stuk langs de kust, prachtig met een aantal pittige klimmetjes over klifkusten. Gelukkig was ik redelijk vroeg op pad en hoefde ik nog geen badgasten te ontwijken. Daarna 4 km (ja, inderdaad 4 km lang) over een camping. Dat is ’s-morgens leuk, iedereen wordt net wakker en wandelt met tas onder de arm richting de sanitaire voorzieningen. Heerlijk om eens langs te fietsen.

Daarna draait de route, maar het klimmen is nog niet voorbij. Het pad is redelijk tot goed en de kilometers vorderen langzaam. Wel is het een prachtige route over het eiland Usedom. Het plaatsje Usedom is zo bekeken. Een oude kerk (gesloten) en een stadspoort, meer is het niet. Dan maar een stukje verder fietsen om de broodnodige brandstof aan te vullen.

Na Zecherin langs een drukke weg de brug over om weer aan vaste wal te geraken. Eerst nog een stuk langs water, riet en heel veel vogels. En vervolgens, gelukkig weer het bos in te duiken. Normaal hou ik er wel van wat verder om me heen te kunnen kijken, maar met deze wind is een extra barrière best fijn. Nog een kleine 15 km voor Anklam kom ik voorbij een Gasthof. Nou ja voorbij, ik ben natuurlijk meteen gestopt. Binnen gezellig gegeten en gekletst met mede lotgenoten van de wind.

Het laatste stukje is langs een drukke weg. Gedeeltelijk voorzien van fietspad, maar niet het hele stuk. Goed oppassen dus en oversteken zodra er een fietspad aan de overkant opduikt. Anklam in is heel mooi over een oude houten brug alleen voor voetgangers en fietsers. Hebben ze nog een leuk marktje langs het water vandaag ook.