angelanaarsantiago.reismee.nl

4daagse 2018 vrijdag

Gisteravond maar eens belachelijk vroeg naar bed want vanmorgen bracht het busje van 04.00 uur ons naar de Wedren. Nog even een beetje wakker worden en om 05.00 exact werden we gescand en losgelaten op de route voor de laatste 42 km. Voor het laatst door de haag van dronken studenten richting het zuiden voor de dag van Cuijk.

Het leuke van 4 dagen wandelen is dat je steeds dezelfde mensen tegenkomt en ook heel veel nieuwe vrienden maakt. De hele dag bijdehand lallen en zingen, heerlijk.

Na Nijmegen en een stuk door de velden bracht de route ons door Overasselt. Nu wist ik nog van de vorige keer dat de dijk daarna erg zwaar was. 3,5 km smal fietspad wat enorm opstroopt en geen beschutting geeft. Vandaar eerst maar een brandstof stop voor de dijk. Wat bleek, geen enkele opstopping en de 3,5 km dijk in 35 minuten afgelegd. Aansluitend gigantisch feest in Linden. Zoals ieder jaar hadden ze alle huizen versierd en was het hele dorp uitgelopen. Heerlijk van alle muziek genoten en genoeg gezongen om de route vervolgen. Beers was, zoals altijd, een meer dan prima pleisterplaats. Het kerkplein is veranderd in 1 terras waar het goed toeven is. Dan op naar Cuijk, voor mij de leukste plaats van de hele 4daagse. Ze hebben echt het wereldrecord muziekjes en feestjes per vierkante meter op hun naam staan.

Na het grootste feest aan de Maaskade en de oversteek, volgt een iets rustiger stukje waarbij we ons konden opladen voor het laatste grote feest. Vanaf Mook naar Malden en de Via Gladiola. Wat een feest, ik ben er zelf een beetje schor van geworden. Aangezien we in de voorhoede liepen, stroopte het niet op en konden we snel doorlopen. Als grote verrassing stond Rob vlak voor de finish met een mooie slinger en een bos gladiolen. Rond half twee liep ik de finish over en had het felbegeerde 4daagse kruisje te pakken. Nu maar eens goed uitrusten.


4daagse 2018 donderdag

Het wandelfeest is nu echt in alle hevigheid losgebarsten. Het begon nog wat rustig bij de start, maar al snel een aantal bekenden tegen gekomen en weer lekker kunnen kletsen. Aangezien ik gisteren ruim voldoende had gedronken, had ik na een kilometer of 10 al wel behoefte aan een toiletstop. Overal erg druk of ronduit smerig, dus ben ik nog maar een stukje doorgelopen. Ineens valt mijn blik op een handgeschreven bordje bij mensen in de tuin : gratis toilet en koffie. Nou, dat klonk als muziek in de oren. En inderdaad, hele vriendelijke mensen die het leuk vonden 4daagse wandelaars in de watten te leggen – heerlijk.

Daarna snel aangesloten bij een aantal detachementen en al zingend en marcherend richting Bredeweg getrokken. Push, push, push a little harder – dat helpt je de berg zo op. Ook als een paar detachementen dit in ieder hun eigen tempo zingen.

In Bredeweg bij WIOS een stop gehouden en aan de praat geraakt met een detachement dat hun 11 uurtje hield. Een flinke borrel op de collega’s die ze ontvallen zijn. Dit omdat het officiële programma in Groesbeek ze wat te lang duurde. Ik vermoed dat daar ook wat minder alcoholische versnaperingen zijn. Vervolgens vlug door naar Groesbeek om met Wilma even de wandelaars te bekijken. Zo zag ik alle detachementen die ik ingehaald had weer aan me voorbij trekken. Geeft niks, ik heb de achtervolging ingezet en ze 1 voor 1 weer ingehaald. Zelfs de doedelzakspelers en Donald Duck.

Op de Zevenheuvelenweg is het 1 groot feest dat pas op de Wedren stopt. Inmiddels was de temperatuur goed opgelopen en mijn afkoelmethode werkt redelijk goed. Ik zoek een wandelaar met een supersoaker, spuit deze met mijn kleine waterpistooltje een keer recht in zijn nek – en ik krijg de volle laag. Moet die supersoaker natuurlijk nog wel wat water bevatten.

Vlak voor de finish kwam ik weer het gezin uit Boxmeer tegen, dit was al de derde dag dat ik ze sprak en we hebben voor morgen natuurlijk weer afgesproken op de Via Gladiola. Op naar morgen.


4daagse 2018 woensdag

Roze woensdag en de dag van Wijchen. Om 3.35 gaat mijn telefoon een vraagt de vriendelijke meneer van de receptie of ik me niet verslapen heb. Natuurlijk niet, maar het busje vertrekt pas om 4.00. Gelukkig zet deze chauffeur ons echt helemaal bij de start af, en uiteraard zijn we ruim op tijd.


Om 5.00 uur (na 10 seconden met z’n allen aftellen) gaan de scanners aan en 2 minuten later ben ik omgeven door een enorm koor van dronken studenten. Wat een begin, beter kan je het niet wensen. Vandaag zit het tempo er snel in en haal ik het ene na het andere detachement in. Veel gezelligheid onderweg en vlak voor Wijchen valt mijn oog op een stop zonder rij voor de toiletten. Dit is echt ongekend. Voor alle zekerheid heb ik maar een paar minuten voor een leeg toilet gewacht.


Ook de inwendige mens kwam niks te kort en zo kon ik met een volle maag het feestgedruis weer in. Eerst nog langs wat sportvelden, een stukje door prachtige natuur om vervolgens in alle hevigheid Wijchen in te lopen. Alle afstanden komen hier weer samen en man, wat kunnen ze er een feestje van maken. Dan door naar Beuningen, ondertussen verlaat je het feestterrein niet maar is het 1 groot feest tot na Weurt. Heel veel bandjes, muziekjes, mechanische muziekjes en lolligheden onderweg. 

Even tot rust komen op een industrieterrein om vervolgens weer een gezellige volksbuurt in te duiken waar alle plaatselijke C-artiesten uit de kast (of toch niet helemaal) zijn getrokken en op straat stonden te zingen. Je moest echt je best doen er niet 1 omver te lopen. Onder het spoor door en recht over de Waalkade. Hier is een kermis, een berg foodtrucks en heel veel wandelaars te zien. De laatste straatjes voor de Wedren zijn volgebouwd met podia en nog meer (C-) artiesten. En om het allemaal nog wat verder gezellig te maken heeft het hele publiek zich in uitbundig roze gedost. Ik kan niet wachten op morgen …


4daagse 2018 dinsdag

Lekker vroeg naar bed gegaan, maar natuurlijk de slaap niet kunnen vatten. Toch een paar uurtjes slaap gekregen voordat de wekker om half vijf afging. Ik bleek niet de enige te zijn met wat gezonde zenuwen, volgens mij heeft niemand vannacht geslapen. Vanuit Papendal zijn we netjes bij de start afgezet. Lekker vroeg zodat we nog wat konden genieten van het dronken studenten aanmoedigingskoor en wat bekenden in de armen konden sluiten.

Het eerste stukje ging erg langzaam. Rustig starten is best fijn, maar een niet afgesloten weg en een controlepunt net over de Waalbrug stopten het geheel toch wel wat. Daarna konden we het echt op het lopen zetten. Wat een feest overal en wat een ontvangst. We lijken wel beroemdheden.

In Valburg nog even bij Vincent en Patricia langs geweest en toen snel door naar Elst. Precies bij de rotonde waar het grootste spektakel was, stonden pa en ma me al op te wachten. Even rustig zitten bij Lia en toch nog kunnen genieten van de Snollebollekes. Het moet niet gekker worden.

Na Elst volgt een wat “saaier” stuk langs de Rijkerswoerdse plassen en vervolgens langs de snelweg richting Bemmel. Geen probleem, er waren voldoende lopers met een muziekske en het was al snel weer beregezellig.

Vanaf Bemmel zit je weer middenin het feestgedruis en is het zingend en dansend richting finish. Ik had het geluk een stel echt pure Britse Bobbies te spotten. Wat was dat leuk, ik ben maar tot de finish bij ze in de buurt gebleven. Alle omstanders dachten in een Britse comedy beland te zijn.

Gelukkig was ik snel uitgescand en heb mijn startbewijs voor morgen binnen.


4daagse 2018 maandag

Vanmorgen al vroeg op om alles te pakken en te regelen waardoor we al aardig op tijd richting Nijmegen zijn vertrokken. Het registreerpark (Julianapark, aangrenzend aan de Wedren)was al open en ik was ook meteen aan de beurt. Uiteraard na controle van paspoort en inschrijfbewijs heb ik mijn polsbandje en startkaart gekregen. Ik mag morgen echt van start.

Uiteraard hebben we Nijmegen nog even onveilig gemaakt en een paar kaarsjes opgestoken in de Jacobskapel. Deze kapel is speciaal voor pelgrims en (tevens) 4daagse wandelaars vandaag open. Dit staat garant voor even tot rust komen en een goed gesprek.

Het hotel vinden was even een dingetje. Er zijn wat wegwerkzaamheden waardoor Google het ook niet meer zo goed wist, maar we hebben het gevonden. Het vriendelijke personeel wachtte me al op en ik heb een heerlijk onderkomen voor deze week. Straks lekker eten en op tijd naar bed. Vannacht mag ik om 5 uur met het busje mee naar de start. Ik kan niet wachten.


4daagse 2018


4 jaar gelden heb ik voor het eerst meegelopen in Nijmegen. Wat een feest, ongelooflijk. Dit jaar wil ik dat graag nog eens dunnetjes over doen. Begin februari heb ik mijn startbewijs weten te bemachtigen. Ook Papendal heeft weer een bedje voor mij gereed. Daarmee staat niets meer in de weg voor een prachtige wandeltocht.

Aangezien ik 4 jaar geleden zo’n beetje blarenvrij het tochtje heb uitgelopen, heb ik hetzelfde trainingsprogramma van toen maar gekopieerd naar dit jaar. Wel met 2 belangrijk verschil. Dit jaar heb ik de weekendtochten georganiseerd gelopen. Via wandel.nl heb ik een hele serie mooie tochten gevonden en met heel veel plezier gelopen.

Nog een paar daagjes en we kunnen weer van start …


Dag 6 Parijs

Gisteravond alleen er nog even op uit geweest voor de inwendige mens. Vandaag is een echte vakantiedag, dus uitslapen … tot bijna half acht. Ik ben niet voor niets in Parijs, dat zullen ze hier weten ook. Eerst even op Gare du Nord wezen kijken waar ik morgen met fietste en al weer terug naar huis kan, ja kan maar beter goed voorbereid zijn. Daarna om de hoek een ontbijtje gescoord en de benodigde kaartjes voor de metro gehaald.

Mijn eerste stop was de Notre Dame. Gisteravond wist een behulpzame barman me te vertellen dat het metrostation City gesloten zou zijn. Het bleek om het station daarvoor te gaan. City was wel open, maar je kon de trap naar boven niet gebruiken (deze stond vol water). De lift daarentegen was geen probleem. Het was hoog tijd voor mijn grote hobby, het opsteken van vele kaarsjes. Je kan je in Parijs op dit gebied goed uitleven en dat heb ik dan ook maar gedaan.

Aangezien mijn volgende uitdaging de 4daagse is, heb ik het vandaag ook maar meteen op het lopen gezet. Ik ben de hele stad door geweest. Het leek me wel aardig een kijkje te nemen Galerie Vivienne, een met glas overdekte winkelstraat. Nou zegt dat winkelen me niet zo veel, maar een hele straat in art decorstijl laat ik niet aan me voorbij gaan. Uiteraard had ik niet de rechtstreekse route genomen en daardoor nog wat extra moois (een verstopt park en een prachtige kerk) kunnen bekijken.

Na de lunch heb ik de metro richting Montmartre genomen en deze wijk van alle kanten bekeken. IK kwam zelfs een oer Hollandse molen tegen, dat verwacht je niet. Daarnaast stond er ook een wagen geparkeerd met een nummerplaat uit Koeweit. Die is een eind wezen rijden.

Om lekker van hot naar her te blijven gaan ben ik aansluitend richting Kater Latin getrokken om daar ook nog maar eens alles grondig te bekijken. Vanuit de verte hoorde ik al een blaasband, en warempel … in de vrieskou stond inderdaad een bandje te spelen. Wat een ontvangst. Aansluitend uiteraard nog een rondje door “mijn eigen wijk” gelopen. Ik kan morgen met een gerust hart naar huis.



Dag 5 Montepilloy - Parijs

Het heeft vannacht goed gevroren, maar bij vertrek kwam er al een waterig zonnetje door. Het tempo kwam langzaam op gang doordat er eerst hele stukken kasseien overwonnen moesten worden. Eenmaal asfalt gevonden fietste het een heel stuk beter. Het eerste gedeelte was nog wat heuvelachtig, maar wel genieten van prachtig uitzicht. Aangekomen bij Abbaye de Chaolis was het even zoeken naar de poort, om vervolgens er recht tegenover het modderpad te pakken. De routebeschrijving klopte helemaal. Eenmaal het bos uit en linksaf de grotere weg op was het steil omhoog. Het terugschakelen naar het kleine blad voor ging dan ook bijna goed. Eigenlijk iets te goed, de ketting schoot van het blad af. Fiets aan de kant en maar eens met zinnig verstand er naar kijken, wie weet helpt dat. Uiteraard ontkwam ik er niet aan mijn handen vies te maken, maar ik kon in ieder geval snel weer verder.

Een heerlijke asfaltweg door het bos en daarna door een aantal kleine dorpjes. De wind overwegend in de rug, maar wel venijnig koud. Vanaf het derde dorpje keek ik al uit naar een pleisterplaats. Negen plaatsjes verder had ik beet. Een superchique hotel in Gressy. Ik vroeg of ik iets kon eten, al was het maar klein. Het restaurant was nog gesloten, maar iets kleins hadden ze niet – wel de gewone kaart. Nou, dan breng de tortelini maar, en doe er een berg drankjes bij. Dat was een onverwacht feest. Men wist wel meteen dat ik via het kanaal verder naar Parijs wou fietsen. Ik ben waarschijnlijk niet de enige fietsklant.

Het kanaal is echt een supervinding. Af en toe pittig omhoog en omlaag, maar het fietst weer als een trein. Soms moet er worden overgestoken en dan zie je dat je toch in de bewoonde wereld bent. Een stuk van de route gaat zelfs door een park, afgeschermd met grote ijzeren hekken. Vraag ik me meteen af of dat is mensen binnen of juist buiten te houden? En waarom staan de hekken dan helemaal open?

Tegen de tijd dat je in de gaten hebt in de bewoonde wereld te zijn, fiets je al langs la Geode, uiteraard even een stop voor het maken van de foto. Daarna is het heerlijk door zoeven tot bijna aan Place de la Bastille. Fietsen in Parijs valt reuze mee. Er zijn overal fietspaden en meestal kan je er ook gebruik van maken. Dat betekende dat ik de Notre Dame snel had gevonden en een voorbijganger zo gek had gekregen een foto van mij te maken. Het bewijs … ik ben in Parijs.